W budowie.

---

Zastosowanie naświetlania nowotworu możliwe jest tylko wówczas, gdy jest on wrażliwy na promieniowanie. Istotna jest także tolerancja tkanek otoczenia guza na ten sposób terapii.

Najczęściej wybiera się technikę megawoltową, przyspieszacze liniowe, strumienie neutronów. Coraz mniejsze znaczenie ma w leczeniu nowotworów stara technika z użyciem lampy kobaltowej.

W wyznaczaniu obszarów do napromieniania przy trójwymiarowym planowaniu RTH należy, zgodnie z zaleceniami raportu 50 ICRU (International Commission on Radiation Units and Measurements) uwzględniać następujące kategorie:
- GTV (ang. gross tumour volume) - obszar uwidocznionego guza nowotworowego,
- CTV (ang. clinical target volume) - GTV + obszar subklinicznego szerzenia się nowotworu,
- PTV (ang. planning target volume) - objętość planowana do napromieniania, CTV + margines uwzględniajacy ruchomość oddechową i błędy pozycjonowania.

Teleterapia - naświetlanie z pól zewnetrznych.

Brachyterapia - jej istota polega na umieszczaniu źródeł promieniowania wewnątrz guza lub w jego najbliższym otoczeniu. Dzięki tej metodzie można podać bezpiecznie dużą dawkę promieniowania z oszczędzeniem tkanek otoczenia. Napromieniowanie wewnątrz organizmu dzieli się na śródtkankowe, kontaktowe i dojamowe.

Technika wielopolowa - sposób napromieniania pozwalający na oszczędzenie skóry; dawka promieniowania sumuje się w obrębie guza nowotworowego (zob. gamma knife).

Do guza lub loży pooperacyjnej wprowadza się preparaty promieniotwórcze w celu uzyskania równomiernego rozkładu dawki w stosunkowo niewielkiej objętości (maksymalna średnica guza to 5-6 cm). W przypadku zmian torbielowatych możliwe jest zastosowanie izotopów
w formie koloidalnej.

dodano/zmieniono: ; przez: moto_kate; źródło: http://www.puo.pl/ksiazka/nowotwory_ukladu_nerwowego.pdf;
konsultacja merytoryczna: -